Ο Ζ.Μ. Μπαρόζο έδωσε μάλιστα στην ελληνική κυβέρνηση το λεκτικό τέχνασμα για να τα παρουσιάσουν στο εσωτερικό ως διαρθρωτικά, στο δε εξωτερικό ως μόνιμης επίπτωσης: τα πρόσθετα μέτρα πρέπει να είναι «διαρθρωτικά μέτρα θετικής δημοσιονομικής επίπτωσης». Πράγματι τέτοια είναι τα μέτρα που από το 2009 ζητά η Κομισιόν: συρρίκνωση του δημοσίου, διεύρυνση της φορολογικής βάσης και άνοιγμα των αγορών εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών, παράλληλα με μαζικές αποκρατικοποιήσεις, εκλογίκευση των κρατικών δαπανών και πάταξη της γραφειοκρατίας.Ο τρόπος όμως που όλα αυτά θα μπουν στο χαρτί δεν θα είναι καθόλου επικοινωνιακός. Θα είναι η μέθοδος που θα επιδείξει η τρόικα, μετά από διαβούλευση με τις ελληνικές αρχές. Οι Βρυξέλλες μέχρι εκείνη τη στιγμή θα παρακολουθούν την κατάσταση πολύ στενά. Πρώτα θα ακουστεί η τρόικα και μετά θα δούμε την ελάφρυνση του χρέους, το πρόσθετο δάνειο και το νέο μνημόνιο.
Ως τότε οι Βρυξέλλες θα λειτουργήσουν όπως συνιστά ο Αλ Πατσίνο, υποδυόμενος τον Μικέλε Κορλεόνε απευθυνόμενος στον Φρέντο (Τζον Κατσάλε) στον Νονό ΙΙ: “Don’t you ever take sides with others against the family again...” (ποτέ να μην πάρεις ξανά το μέρος άλλων ενάντια στην οικογένεια).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου