Αντιπροσωπεύουν τη μεγαλύτερη συγκέντρωση χρηματοπιστωτικής ισχύος και διεθνούς πολιτικής επιρροής που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Κατάφεραν μέσω των παραγώγων να σφετεριστούν ακόμα και μια από τις πιο βασικές κρατικές λειτουργίες: την έκδοση χρήματος. Ο επίπεδο στρατηγικού σχεδιασμού τους είναι εφάμιλλο με εκείνο των αυτοκρατοριών.
Τα κράτη και οι πολιτικοί μας δεν διαθέτουν ούτε κατά προσέγγιση ένα συγκρίσιμο επίπεδο στρατηγικού σχεδιασμού, για να μην μιλήσουμε για την εξάρτησή τους από τους κατόχους χρήματος. Η μοναδική αδυναμία αυτού του «κράτους πίσω από τα κράτη» είναι η έλλειψη πολιτικής νομιμοποίησης και στρατιωτικής ισχύος: πρέπει να βασίζεται στις ένοπλες δυνάμεις και το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ. Σκέφτονται ριζοσπαστικά, ενώ εμείς σκεφτόμαστε συντηρητικά. Διαχειρίζονται τη ριζική αλλαγή του συστήματος, ενώ εμείς προσπαθούμε να διαχειριστούμε ένα ολοένα και περισσότερο μη διαχειρίσιμο σύστημα. Σχεδιάζουν μακροπρόθεσμα, ενώ εμείς διαχειριζόμαστε τα ζητήματα της καθημερινότητας και προετοιμαζόμαστε για τις επόμενες δημοτικές ή εθνικές εκλογές. Βλέπουν τη μεγάλη εικόνα, βλέπουμε τη μικρή. Για αυτό τον λόγο κερδίζουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου