Χάρη στη κρίση αγάπησα επιτέλους εμένα το Δημήτρη. Σταμάτησα να ασχολούμαι συνέχεια με τις ανάγκες των άλλων. Μην έβλεπα αδύναμο ή αναξιοπαθούντα έτρεχα αμέσως να βοηθήσω. Τώρα δεν μου καίγεται καρφάκι. Και δεν χαλιέμαι άμα ακούσω για καμία μεγάλη συμφορά που συνέβη στο κόσμο. Πλέον κοιτάζω πάνω από όλα το Δημητράκη και αυτό ένας ψυχολόγος θα το έλεγε μεγάλη κατάκτηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου