Χάρη στη κρίση ζούμε μια πολύ έντονη περίοδο κοινοκτημοσύνης και μοιράσματος με μια ταυτόχρονη υποβάθμιση της αξίας του χρήματος. Τι να πρωτοπώ εδώ; Ας πω αρχικά για τις διακοπές. Παλιά ήθελα αρκετά χρήματα κυρίως για τη διαμονή.
Τώρα δεν ξοδεύω μία: Ανταλλάσουμε με τους 4-5 φίλους που ζούνε σε άλλες πόλεις τα σπίτια μας για την περίοδο των διακοπών. Μάλιστα με κάποιους που πήγαν μετανάστες στο εξωτερικό έχουμε πλέον και παραπάνω προορισμούς. Ένα είδος δωρεάν time –sharing δηλαδή. Το ίδιο συμβαίνει και με άλλα αγαθά. Με το φίλο μου το Φαίδωνα ανταλλάσουμε εφημερίδες (αθλητική με πολιτική).Η γυναίκα μου ανταλλάσει ρούχα και στολίδια με τις φίλες της, τη Λιάνα και τη Γωγώ. Και όλα αυτά επαναλαμβάνω εντελώς δωρεάν.
Επίσης απολαμβάνω δωρεάν τη φροντίδα των κοινωνικών παντοπωλείων, κοινωνικών ιατρείων και φαρμακείων και τα δωρεάν γεύματα του δήμου που ανήκω. Μία ,καλώς εννοούμενη, επίθεση αλληλεγγύης και φιλανθρωπίας χάρη στη κρίση. Καλά λένε ότι για όλα τα δεινά του κόσμου φταίει το πού…..κο το χρήμα. Εμείς περνάμε καλύτερα ενώ ουσιαστικά το έχουμε καταργήσει. Ο φίλος μου ο Νίκος που είναι αριστερός έχει, βέβαια, άλλη εντύπωση και αναρωτιέται τι σόι καπιταλισμός είναι αυτός που δεν χρειάζεται το χρήμα και που μας μετατρέπει σιγά -σιγά σε κάτι ανάμεσα σε χίπηδες και κομμουνιστές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου