Του Θεόδωρου ΣαββίδηΕίναι πολύ ενθαρρυντικό να βλέπει κανείς την κοινωνία από μόνη της να παράσχει βοήθεια από το υστέρημά της στα πιο αδύναμα οικονομικά μέλη της, είτε με συσσίτια είτε με τη συλλογή και διανομή πραγμάτων κλπ.
Είναι αντίθετα θλιβερό να βλέπει κανείς μια αδηφάγο και αλαζονική δημοτική παράταξη, που όχι μόνο αδιαφορεί για την κοινωνία, αλλά χρησιμοποιώντας τον δημοτικό καταναγκασμό… την νέμεται και την αφυδατώνει οικονομικά, για να ταΐζει τους αχόρταγους «ημέτερους», προκειμένου να παραμείνει στη θέση της και επικεφαλής του, το ίδιο το υπεύθυνο για την κατάντια πολιτικό-δημοτικό σύστημα.
Αυτή η σοκαριστική πραγματικότητα θέτει επιτακτικά επί τάπητος το ερώτημα: Θα παραμείνουμε στην ιδεοληψία του παντοδύναμου Δήμου πρόνοιας, του Δήμου «πατερούλη» ή θα περάσουμε στη νέα εποχή της κοινωνίας πρόνοιας. Θα συνεχίσουμε να τροφοδοτούμε με τους κόπους μας ένα αδιαφανή Δήμο που διοικείται από σάπιο και διεφθαρμένο δημοτικό σύστημα ή θα θεσμοθετήσουμε την κοινωνία της πρόνοιας;
Η κοινωνία μας κατ΄ επανάληψη το απέδειξε στο παρελθόν και το αποδεικνύει και τώρα ότι διαθέτει ανθρωπιά και συναίσθημα, κάτι που λείπει δυστυχώς από το πολιτικό-δημοτικό της σύστημα.
Ήρθε η ώρα λοιπόν να κάνουμε θεσμούς την ανθρωπιά και το συναίσθημα.
Ήρθε η ώρα να κοινωνικοποιήσουμε τους Δήμους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου