Όμως, στην περίπτωση του Βερολίνου, η στάση «ούτε άλλο ένα σέντ για την Ευρώπη», είναι κοντόφθαλμη λένε οι FT και λειτουργεί ενάντια στα συμφέροντα του. Η αλήθεια είναι ότι, αν το ευρώ αποτύχει, η μεσαία τάξη της Γερμανίας θα πληρώσει το υψηλότερο τίμημα.
Οι FT επισημαίνουν ότι από την αρχή του περασμένου αιώνα το βιοτικό επίπεδο και η ευημερία της μεσαίας τάξης στη Γερμανία ήταν αποτέλεσμα της μοιρασιάς των δομικών μεταρρυθμίσεων και των αλλαγών στην αγορά εργασίας και αυτές ήταν που περιόρισαν την έξοδο της βιομηχανίας από τη χώρα, κάτι που, αντιθέτως, βίωσαν ΗΠΑ και Ιαπωνία. Σήμερα η βιομηχανία αντιστοιχεί ακόμα στο 25% της οικονομίας. Στις ΗΠΑ έπεσε ποσοστό λίγο πάνω από 12%. Στην Ιαπωνία είναι στο 20% από 35% τη δεκαετία του 1970.
Η Μέρκελ λέει ότι η Γερμανία βγαίνει δυνατότερη
από την κρίση. Είναι όμως έτσι;
Η εφημερίδα εντούτοις επισημαίνει ότι δεν έχει γίνει πολλή κουβέντα στην Γερμανία για το πώς η βιομηχανική βάση της ευημερίας της χώρας μπορεί να απειληθεί αν το ευρώ αποτύχει. Αν αυτό συμβεί, η Γερμανία θα αναγκαστεί να επιστρέψει στο μάρκο, η αξία του οποίου σχεδόν σίγουρα θα αυξηθεί κατακόρυφα, με αποτέλεσμα η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας της να κατρακυλήσει.
Το αποτέλεσμα θα είναι οι πολυεθνικές επιχειρήσεις της χώρας να προχωρήσουν πολύ γρήγορα σε στρατηγικές επιβίωσης (το γνωστό reengineering). Ενώ ταυτόχρονα, η ίδια η χώρα θα δέχεται ένα βραχυχρόνιο χτύπημα από την μείωση του εισοδήματος των άλλων ευρωπαίων που πλέον δεν θα μπορούν να αγοράζουν γερμανικά προϊόντα. Γι' αυτό και οι Financial Times υποστηρίζουν ότι οι γερμανοί βιομήχανοι δεν θα χάσουν χρόνο και θα μεταφέρουν την παραγωγή στο εξωτερικό, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τα χαμηλά εργατικά κόστη και τις δυνατότητες υψηλής ποιότητας παραγωγής. (Κάνοντας μια μικρή παρέμβαση εδώ, αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι αυτό έχει ξεκινήσει ήδη και οι περικοπές θέσεων λόγω φυγής γερμανικών κεφαλαίων προς τρίτες χώρες είναι τεράστιες).
Η GM κλείνει το εργοστάσιο της OPEL στη Γερμανία.
Πρώτη φορα συμβαίνει αυτό στη γερμανική
αυτοκινητοβιομηχανία από το 1945.
Ο σχεδιασμός και η έρευνα μπορεί να παραμείνουν εντός συνόρων, αλλά η παραγωγή και τα τμήματα που σχετίζονται με τη συναρμολόγηση, τα οποία έχουν άφθονο μισθολογικό κόστος, θα μεταφερθούν αλλού. (Η αναδιάρθρωση της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας είναι ωμή απόδειξη τούτου.)
Επίσης, οι FT επισημαίνουν ότι, ακριβώς εξαιτίας της ιστορικά ισχυρής βιομηχανίας, η γερμανική οικονομία έχει προσανατολιστεί λιγότερο στις χρηματοικονομικές υπηρεσίες από άλλες κι αυτό έχει οδηγήσει ως ένα βαθμό στο να μην «ακούν» οι πολιτικές ελιτ τις συνέπειες που έχουν οι γερμανικές πολιτικές στην παγκόσμια αγορά ομολόγων. Σήμερα όμως, η πραγματικότητα είναι ότι οι αγορές ομολόγων θα αποφασίσουν όχι μόνο αν το ευρώ θα επιβιώσει, αλλά και το κόστος που θα πληρώσει η μεσαία τάξη της Γερμανίας, υποστηρίζουν οι Financial Times.
Schlecker - Άλλη μια αλυσίδα κλείνει στη Γερμανία
Και επισημαίνουν ότι, αν η χώρα θέλει να παραμείνει μια ευημερούσα και δίκαια κοινωνία σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον μπορεί να το κάνει μόνο μέσα σε μια σταθερή ευρωζώνη και ότι αυτό συνεπάγεται, αρχίζοντας από μια τραπεζική ένωση, μια δημοσιονομική ένωση και τελικά μια ομοσπονδιακή πολιτική ένωση.
Αν το ευρώ καταρρεύσει όμως, ο χρηματοοικονομικός κλάδος θα δεχθεί σίγουρα ένα χτύπημα που θα βλάψει ακόμα περισσότερο την οικονομία. Το ντόμινο των πτωχεύσεων στην ευρωπαϊκή περιφέρεια τελικά θα χτυπήσει και τις γερμανικές τράπεζες, καθώς είναι μεταξύ των μεγάλων πιστωτών αυτού του προβληματικού χρέους.
Στην κορυφή αυτών των καταστροφικών συνεπειών, η κατάρρευση της ευρωζώνης εξαιτίας των δισταγμών του Βερολίνου θα ρίξει το φταίξιμο για τα ερείπια της Ευρώπης στη Γερμανία. Σε μια πρόσφατη συνάντηση που φιλοξενήθηκε από το ινστιτούτο Berggruen ο Τζόρτζ Σόρος προειδοποίησε ότι η γερμανική επιμονή στη λιτότητα διχάζει την Ευρώπη και πάλι και αυτή τη φορά δημιουργεί το μόνιμο διαχωρισμό μεταξύ πιστωτών και οφειλετών.
Ώρα να τελειώνουμε με τα μεγάλα εξωτερικά πλεονάσματα...
Αν αυτό τελικά ισχύσει, σύμφωνα με τους FT, οι Γερμανοί θα πληρώσουν υψηλό τίμημα για αυτή την πολιτική και ιστορική καταισχύνη.
Για να σωθεί λοιπόν το ευρώ, το Βερολίνο πρέπει να βοηθήσει ώστε οι αποσταθεροποιητικοί παράγοντες να διορθωθούν αποδεχόμενη τη μείωση των εξωτερικών της πλεονασμάτων, τα οποία σήμερα υπονομεύουν την δυνατότητα άλλων να δημιουργήσουν τη ζήτηση που απαιτείται για να συντηρήσουν τις οικονομίες τους. Πράγματι, με μειωμένα πλεονάσματα, η ένωση «μεταφοράς πόρων» στην οποία τόσοι Γερμανοί αντιτίθενται θα ήταν περιττή.
Αλλά αν η Γερμανία συνεχίσει να έχει μεγάλα εξωτερικά πλεονάσματα, η μεταφορά πόρων θα γίνει απαραίτητη. Μόνο έτσι οι Γερμανοί θα εξασφαλίσουν ότι οι πελάτες τους θα μπορούν να αγοράζουν τα αγαθά που τους πωλούν.
Αυτές οι πολλαπλές επιπτώσεις ενός αποτυχημένου ευρώ καθιστούν σαφές ότι το πραγματικό πρόβλημα για τη Γερμανία σήμερα δεν είναι να διασώσει τους υπόλοιπους, αλλά να σωθεί η ίδια πριν να είναι πολύ αργά. Και οι πρόσφατες κινήσεις της Άνγκελα Μέρκελ δείχνουν ότι μάλλον το έχει συνειδητοποιήσει. Γι' αυτό και το να πείσει τη μεσαία τάξη της Γερμανίας αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η καγκελάριος καθώς οδεύει προς τις εκλογές του προσεχή Σεπτεμβρίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου