Δύο σχεδόν χρόνια είναι αρκετός χρόνος στην πολιτική, αν όχι για να εφαρμόσεις την πολιτική σου, τουλάχιστον να βάλεις «το νερό στ’ αυλάκι». Να δείξεις και να βαδίσεις τον «άλλο δρόμο», στη διοίκηση, την οικονομία, την αντιμετώπιση της καθημερινότητας, την πολιτική συμπεριφορά, τη διαχείριση των δημοτικών υποθέσεων. Σ’ αυτό αποτυγχάνουν πολλές Δημοτικές Αρχές, να δείξουν τον «άλλο δρόμο» και να εμπνεύσουν τους πολίτες να τον βαδίσουν.
Και γιατί να δεχθεί κάποιος να βαδίσει έναν δρόμο σπαρμένο, αντί για ρόδια, με αγκάθια;
Γιατί να γίνει συνοδοιπόρος μιας Διοίκησης, που αδυνατεί ακόμη να σου δείξει «που πατά και που πηγαίνει»;
Γιατί κάποιος να αρκεστεί σε διαβεβαιώσεις, όταν αυτές, σχεδόν καθημερινά, αναιρούνται από τα πεπραγμένα ή χειρότερα από την ηχηρή απουσία;
Γιατί να σε εμπιστευτεί κάποιος και ιδίως η ραχοκοκαλιά της χώρας, η μεσαία τάξη, που πλήττεται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, όταν το τέλος της πολιτικής που εφαρμόζει την οδηγεί στους πληβείους, τους απόκληρους και τους νεόπτωχους;
Το λάθος πολλών δημοτικών αρχών, είναι ότι στη διοίκηση πολιτεύτηκαν θαρρείς και είχαν στο τσεπάκι και την επόμενη 5ετία. Περίσσεψε η αμεριμνησία και ο ερμαφροδιτισμός, ίσως και λόγω απειρίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου