Όταν το ΔΝΤ παραδέχεται μερικά από τα λάθη του...

Επί δεκαετίες το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο συνιστούσε την απελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων, κι όμως χθες παραδέχθηκε για πρώτη φορά ότι, ενέχει «κινδύνους» για ορισμένες χώρες κρίνοντας μάλιστα ότι η λήψη μέτρων ελέγχου μπορεί να αποδειχθεί «χρήσιμη» προκειμένου να αποφευχθεί η γένεση μιας οικονομικής φούσκας. Όπως αναφέρει το ΔΝΤ σε σχετική έκθεσή του "δεν είναι δεδομένο ότι η πλήρης απελευθέρωση (της ροής κεφαλαίων) θα ήταν ο κατάλληλος στόχος για όλες τις χώρες και όλες τις εποχές.»

Τα ανησυχητικά σημάδια έγιναν αισθητά εδώ και πολλούς μήνες μέσω αναφορών από τις αναδυόμενες χώρες που διαβεβαίωναν το Ταμείο ότι αποσταθεροποιούνται από κινήσεις ασταθών κεφαλαίων που τροφοδοτούνται από μεγάλα σχέδια ανάκαμψης στη Δύση (μηδενικά επιτόκια, επαναγορά κρατικών ομολόγων κ.λπ.).

Στην έκθεση του ΔΝΤ σημειώνεται ότι, "Η απελευθέρωση της ροής κεφαλαίων περιλαμβάνει κινδύνους, οι οποίοι ενισχύονται όταν οι (παραλήπτριες) χώρες δεν έχουν ακόμη επιτύχει έναν επαρκή βαθμό ανάπτυξης του χρηματοπιστωτικού συστήματός τους». Σύμφωνα με το Ταμείο, η οικονομική κρίση έδειξε ότι ούτε οι ανεπτυγμένες χώρες είναι στο απυρόβλητο. «Σε ορισμένες ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης, η ρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών δεν εμπόδισαν να σχηματιστούν δυσβάστακτες οικονομικές φούσκες», συνεχίζει η έκθεση.

Το ΔΝΤ παραδέχεται επίσης ότι στις πρόσφατες οικονομικές κρίσεις παρατηρήθηκε ότι οι λιγότερο ανοιχτές οικονομίες υπέστησαν και μικρότερες απώλειες πλούτου. Στο πλαίσιο αυτό, δεν βλέπει πλέον με τόσο κακό μάτι τα μέτρα που λαμβάνουν ορισμένες χώρες, όπως η Βραζιλία και η Ισλανδία, για να περιορίσουν τις κινήσεις κεφαλαίου και να μετριάσουν τις αρνητικές επιπτώσεις τους στην οικονομία, όπως είναι η ανατίμηση του νομίσματος και η φούσκα στην κτηματαγορά.

"Όταν μια χώρα αντιμετωπίζει μια απότομη εισροή ή φυγή κεφαλαίων, η εισαγωγή μέτρων ελέγχου μπορεί να είναι η κατάλληλη αντιμετώπιση, ανάλογα με την περίπτωση», καταλήγει το ΔΝΤ, κρίνοντας πάντως ότι τα μέτρα αυτά δεν θα έπρεπε να αντικαταστήσουν τις απαραίτητες οικονομικές μεταρρυθμίσεις.