Εκλογές ή μομφή;

Ασκήσεις θάρρους κάνει καθημερινά ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς προκειμένου να καταλήξει στη σωστή απόφαση για το κόμμα του και να δώσει μια απάντηση στο δίλημμα που αντιμετωπίζει. Να κάνει πρόταση για πρόωρες εκλογές ή πρόταση μομφής στην κυβέρνηση με αφορμή τα νέα μέτρα, τα οποία θα εξαγγείλει αμέσως μετά το Πάσχα ο υπουργός Οικονομικών Γ. Πα-πακωνσταντίνου;
Και οι δυο προτάσεις είναι υψηλού ρίσκου και μάλλον καμιά δεν συμφέρει την αξιωματική αντιπολίτευση. Το θέμα είναι όμως ότι ο Σαμαράς θα πρέπει να δείξει πως δεν φοβάται ούτε τις εκλογές ούτε, πολύ περισσότερο, μια πρόταση μομφής. Και οι δυο έχουν τα υπέρ και τα κατά τους. Και όσοι τις εισηγούνται στον πρόεδρο, σίγουρα δίνουν έμφαση στα θετικά τους σημεία. Στις αλλεπάλληλες συσκέψεις ανταλλάσσονται απόψεις για το ποια κίνηση θα ακουστεί πιο πειστική στην κοινή γνώμη.
Όσοι συνεργάτες του Σαμαρά εισηγούνται πρόωρες εκλογές, υποστηρίζουν ότι τώρα είναι η στιγμή να επανέλθει η Ν.Δ. στο πολιτικό προσκήνιο, αφού η δυσαρέσκεια του κόσμου είναι πολύ μεγάλη εξ αιτίας των οικονομικών μέτρων της τρόικας και της κυβέρνησης.

Υπέρ και κατά
Δίνουν ακόμη ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι, κατά την παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος στο Ζάππειο 2 στις αρχές Μαΐου, ο πρόεδρος της Ν.Δ. θα έχει τη δυνατότητα να αναφερθεί αναλυτικά και στην πρόταση της Ν.Δ. για τη διακυβέρνηση της χώρας.
«Στο Ζάππειο θα δώσουμε με λεπτομέρειες τη δική μας πρόταση για το πώς θα βγούμε από την κρίση, ενώ ταυτόχρονα στόχος μας είναι να εμφανιστεί ο πρόεδρος ως ο ηγέτης που μπορεί να δώσει ελπίδα και προοπτική στον κόσμο» έλεγε στέλεχος της Ν.Δ. που υποστηρίζει την πρόταση των εκλογών.
Στα υπέρ αυτής της πρότασης προστίθεται και το γεγονός ότι στη Ν.Δ. είναι σχεδόν όλα έτοιμα για πρόωρες με τον φόβο ότι η κυβέρνηση δεν θα αντέξει και ο Γ. Παπανδρέου θα προσφύγει στις κάλπες. Ήδη σε μεγάλο βαθμό έχουν συγκροτηθεί τα ψηφοδέλτια, ενώ σε ετοιμότητα είναι και ο κομματικός μηχανισμός.
Όμως ο αντίλογος στο να γίνει μια τέτοια κίνηση είναι επίσης σοβαρός και με φανατικούς υποστηρικτές. Στελέχη που βρίσκονται κοντά στον Αντ. Σαμαρά υποστηρίζουν ότι μια τέτοια πρόταση μόνο αρνητικά αποτελέσματα θα είχε, αφού:
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, κανένα κόμμα δεν θα έχει αυτοδυναμία. Άρα, αν η Ν.Δ. βγει πρώτο κόμμα, θα πρέπει να επαναδιατυπώσει πιο πειστικά την πρότασή της για τις κυβερνήσεις συνεργασίας, αλλιώς θα εμφανιστεί στην κοινή γνώμη ως ένα κόμμα αναποφάσιστο και φοβικό.
Ακόμη όλοι γνωρίζουν ότι ο επόμενος πρωθυπουργός θα είναι σε πολύ δύσκολη θέση – στην πραγματικότητα, θα είναι όμηρος της τρόικας – από τη στιγμή που έχουν υπογραφεί τα μνημόνια για την αντιμετώπιση του ελληνικού προβλήματος. Έτσι ο Σαμαράς θα βρεθεί δέσμιος μιας πολιτικής που όχι μόνο δεν έχει επιλέξει, αλλά την έχει κατακρίνει.
Σε ό,τι αφορά τη δεύτερη πρόταση, για πρόταση μομφής στην κυβέρνηση, επίσης οι απόψεις συγκρούονται. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η συμπεριφορά της Ν.Δ. είναι φοβική απέναντι στην κυβέρνηση και ότι σε βάθος χρόνου θα το χρεωθούν. Από την άλλη, υπάρχει η άποψη ότι μια τέτοια κίνηση θα συσπείρωνε το ΠΑΣΟΚ, ενώ δεν θα έφερνε κανένα αποτέλεσμα, δεδομένου ότι κανένας βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος, ακόμη και απ’ αυτούς που διαφωνούν με τις κινήσεις του Γ. Παπακωνσταντίνου, δεν θα υπερψήφιζε την πρόταση της Ν.Δ.

Μεταξύ σφύρας και άκμονος
Όμως τα διλήμματα του προέδρου της Ν.Δ. δεν σταματούν εδώ. Σαν να μην του έφταναν τα ήδη υπάρχοντα, ήρθε να προστεθεί και το Σύμφωνο για το Ευρώ. Μία πρόταση γερμανικής εμπνεύσεως, που στην πραγματικότητα προβλέπει σκληρή δημοσιονομική εποπτεία στα κράτη - μέλη και για την οποία ο Σαμαράς πρέπει να αποφασίσει εάν θα την ψηφίσει ή όχι, όταν και εάν έρθει στο ελληνικό Κοινοβούλιο.
Μέχρι στιγμής ο Σαμαράς εμφανίζεται να μην έχει αποφασίσει τι πρέπει να κάνει. Εάν δηλαδή θα επιμείνει στη σκληρή αντιμνημονιακή γραμμή ή θα αναδιπλωθεί, δεδομένου ότι στην Ευρώπη έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό τους συμπαραστάτες του, τους ηγέτες της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας. Ακόμη προσμετρά τις αντιδράσεις που θα έχει στο εσωτερικό του κόμματός του, αφού πολλά κορυφαία στελέχη έχουν ήδη τοποθετηθεί θετικά υπέρ του Συμφώνου, με τη λογική ότι οποιαδήποτε άλλη κίνηση θα μας απομονώσει από την Ευρώπη.
Με βάση όλα αυτά τα δεδομένα, ο Σαμαράς, στην πρόσφατη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στις Βρυξέλλες, είπε «ναι επί της αρχής» στο σχέδιο, αλλά με δύο σημαντικές επιφυλάξεις:
Τη συμμετοχή των ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων, κάτι που θα οδηγήσει σε αύξηση του κόστους δανεισμού για αρκετές χώρες.
Το αυστηρό πλαίσιο πειθαρχίας, που, όπως εξήγησε, «αντί να δίνει κίνητρα στις χώρες που έχουν ανάγκη να εξυγιάνουν τα οικονομικά τους, τις βυθίζει σε βαθύτερη κρίση». Η θέση αυτή ερμηνεύτηκε από ορισμένους στη Ν.Δ. ως έμμεση προαναγγελία απόρριψης του Σχεδίου, όταν αυτό έρθει στη Βουλή.
Όπως έλεγαν στενοί συνεργάτες του προέδρου της Ν.Δ., η απόφαση είναι πολύ δύσκολη γιατί από τη μία η συνέπειά του στην αντιμνημονιακή πολιτική θα του δημιουργήσει προβλήματα στο εσωτερικό του κόμματος, ενώ θα τον εμφανίσει ως έναν αντιευρωπαϊστή πολιτικό, και, από την άλλη, εάν το υπερψηφίσει, θα δεχθεί επίθεση απ’ όλα τα αλλά κόμματα ότι άλλαξε στάση.
Στις 9 Μαΐου, πάντως, ημερομηνία κατά την οποία θα παρουσιαστεί το επικαιροποιημένο πρόγραμμα της Ν.Δ. για την οικονομία – το οποίο ανέρχεται σε 104 σελίδες – ο Σαμαράς θα επισημάνει ότι «ακρογωνιαίος λίθος» της πολιτικής της Ν.Δ. θα είναι η μείωση του χρέους, αλλά όχι με αναδιάρθρωσή του, κάτι που θα στερούσε από την Ελλάδα τη δυνατότητα να απευθυνθεί στις αγορές για πολλά χρόνια και θα αύξανε το κόστος του μελλοντικού δανεισμού.
Ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης μάλιστα ζήτησε από τους συνεργάτες του όλες οι προτάσεις του κόμματός του να είναι πλήρως κοστολογημένες.

πηγη:pontiki

Μ.Ζ.